این کتاب تفسیر کلیشهای از دوره میانی تاریخ هند را باطل میکند؛ تفسیری که ابتدا توسط بریتانیاییها و سپس توسط ملیگرایان افراطی هند ترویج میشد و آن را دوران درگیری هندو-مسلمان و عقبماندگی میدانست. ایتون استدلال میکند که هند تحت حاکمیت ترکان و مغولان، بههیچوجه دورهای از فرقهگرایی مذهبی، درگیری و انحطاط نبود، بلکه دورهای از تعامل شدید، همگونسازی و رشد به شمار میرفت.
